De onkwetsbaren
30 november 2018
Ik sta te voet te wachten bij het stoplicht van een druk kruispunt op de ringweg. Over het fietspad komen twee fietsers aangereden in tegenovergestelde richting.
Elke dag zie ik zoveel merkwaardige dingen, dat ik er wel over moet schrijven. Om beter te begrijpen wat er gebeurt. Om verbanden te zien met vroeger of verder. Welkom om mijn gedachten te lezen en erop te reageren!
30 november 2018
Ik sta te voet te wachten bij het stoplicht van een druk kruispunt op de ringweg. Over het fietspad komen twee fietsers aangereden in tegenovergestelde richting.
29 november 2018
Onlangs had ik het weer: ik zag een konijn, hoog in de grote eik in de tuin van de buren. Hij bewoog af en toe met zijn oren, maar zat verder roerloos zoals alleen een konijn dat kan.
28 november 2018
Kleinzoon zit aan tafel met een lege beker. De pannenkoeken hebben hem dorstig gemaakt. ‘Mijn piemeltje zegt tegen mijn buikje dat het melk wil’, laat hij weten.
27 november 2018
‘Door een ongeval op het spoor in Kortenberg is het treinverkeer ernstig verstoord’, klinkt het door de luidsprekers. Er blijkt voorlopig geen treinverkeer mogelijk, misschien wel urenlang.
26 november 2018
Mijn moeder is naar het Sinterklaasfeest in haar woonzorgcentrum geweest. De Sint zat op een troon en er liepen echte zwarte pieten rond. Ze hebben liedjes gezongen en speculaas gekregen.
24 november 2018
In onze kerk mag je voluit zingen. En dat doen we ook. Jong en oud, muzikaal getalenteerd of lichtjes vals zingend, met een stem als een klok of als een krassende kraai, we zingen mee. Allemaal zoals we gebekt zijn.
23 november 2018
Een paar jaar geleden hoorde ik voor het eerst over het verschijnsel van mijn jongste zoon. Nu valt er niet meer aan te ontsnappen: in reclamefolders en -mails, op etalages en webshops word ik overstelpt met een bombardement aan ‘offers you can’t resist’.
22 november 2018
Lang niet alle menselijke activiteiten zijn tweerichtingsverkeer. Wie kijkt, wordt daarom nog niet gezien. Wie luistert, wordt niet altijd gehoord. Maar mijn kleinzoon koestert de uitzondering.
20 november 2018
Ik raak in gesprek met een jonge moeder uit Bangla Desh. Ze woont hier al een paar jaar met haar man en haar peuter. ‘Vroeger heb ik veel kleren genaaid’, vertelt ze. ‘Ik kan heel goed met een naaimachine werken.’
19 november 2018
‘Oma, weet je dat wij wonen op een wereldbol?’ vraagt mijn kleinzoon. Ik knik. Dat ga ik niet ontkennen.